De geschiedenis van de Sega Master System

De Sega Master System, in 1985 in Japan gelanceerd als de Sega Mark III, was Sega’s verfijnde antwoord op de eerdere SG-1000 en de eerste serieuze poging Nintendo uit te dagen op de thuisconsolemarkt. Uitgebracht in Noord-Amerika in 1986 en kort daarna in Europa, had het systeem sterkere hardware dan de NES: een krachtigere CPU, een breder kleurenpalet en hogere resolutie. Het ondersteunde zowel cartridges als creditcardformaat “Sega Cards”, en introduceerde randapparatuur als de Light Phaser en 3D-bril voor geselecteerde titels — vroege trekjes van Sega’s honger naar technische innovatie.

Ondanks die sterktes had de Master System het zwaar in Japan en Noord-Amerika, vooral door Nintendo’s greep op third-party-ontwikkelaars en agressieve marketing. Veel grote uitgevers zaten contractueel exclusief bij de NES, waardoor de Master System in het Westen een beperktere bibliotheek had. Sega’s in-house titels droegen het systeem: Alex Kidd in Miracle World (de oorspronkelijke Sega-mascotte vóór Sonic), Phantasy Star, Shinobi en Wonder Boy kregen een cultaanhang. In Europa, Brazilië en delen van Australië was de Master System juist een verrassende hit, presteerde hij beter dan de NES in meerdere markten en genoot hij een langer schapleven dankzij regionale licenties, vooral met het Braziliaanse TecToy.

Hoewel de Sega Genesis hem in mainstream-erkenning overschaduwde, legde de Master System essentiële grond voor Sega’s latere succes. Hij vestigde de identiteit van stoutmoedige hardware-innovator en maker van unieke arcade-ervaringen thuis. De sterke internationale nalatenschap, vooral buiten de VS, hielp Sega als mondiale gamekracht te vestigen. De Master System was meer dan een opstap — het was Sega’s eerste écht mondiale console.

Sega Master System technische specificaties

Meer info…