Virtual Boy วางขายในปี 1995 เป็นหนึ่งในการทดลองฮาร์ดแวร์ที่ฉาวโฉ่ที่สุดของ Nintendo ถูกตลาดว่าเป็น เครื่องพกพาเครื่องแรกที่ทำกราฟิก 3D ได้ ออกแบบโดยผู้สร้าง Game Boy Gunpei Yokoi เครื่องใช้จอ LED สีแดงโมโนโครมคู่กับกระจกสั่น เพื่อสร้างเอฟเฟกต์ 3D สเตอริโอสโคปิกเมื่อมองผ่านเฮดเซ็ตแบบกล้องสองตา แม้ทางเทคนิคจะใหม่สำหรับยุคนั้น Virtual Boy ใหญ่ ใส่ไม่สบาย และส่งมอบประสบการณ์ดื่มด่ำตามโฆษณาไม่ได้ มันเป็นความล้มเหลวเชิงพาณิชย์ครั้งใหญ่ครั้งแรกของ Nintendo ในฮาร์ดแวร์
คำวิจารณ์มาจากหลายด้าน: โทนสีแดง-ดำทำให้ตาเมื่อยและไม่สบาย ไม่มีการติดตามศีรษะหรือภาพสีเต็มทำให้เสียการดื่มด่ำ และดีไซน์ตั้งโต๊ะที่เกะกะขัดกับแนวคิดพกพา คลังเกมจำกัด — ออกทั่วโลกเพียง 22 เกม มีเพียง 14 เกมที่ถึงอเมริกาเหนือ แม้กระนั้นเกมเด่นอย่าง Mario’s Tennis, Wario Land และ Teleroboxer ยังเผยความคิดสร้างสรรค์ภายในข้อจำกัดของฮาร์ดแวร์
Virtual Boy ถูกยุติไม่ถึงปีหลังเปิดตัว ขายได้เพียง ราว 770,000 เครื่องทั่วโลก เป็นเครื่องเล่นที่ขายได้น้อยที่สุดของ Nintendo แม้ล้มเหลว Virtual Boy ยังเป็นก้าวสำคัญในประวัติการทดลองของ Nintendo ความพยายาม 3D ที่กล้านี้ส่งผลต่อความสำเร็จอย่าง Nintendo 3DS ในภายหลัง และมรดกของมันมักถูกยกเป็นบทเรียนเรื่องการสมดุลนวัตกรรมกับประสบการณ์ผู้ใช้ วันนี้มันยังเป็นของสะสมในกลุ่มแฟนพันธุ์แท้ — ทั้งของสะสมและสัญลักษณ์ของความทะเยอทะยานที่พลาดทาง
ข้อมูลจำเพาะทางเทคนิค Virtual Boy
| ส่วนประกอบ | ข้อมูลจำเพาะ |
|---|---|
| CPU | 32-bit NEC V810 @ 20 MHz |
| Graphics | โมโนโครม (แถว LED แดง) ภาพ 3D สเตอริโอสโคปิก ความละเอียด 384×224 |
| Display | จอคู่พร้อมกระจกสั่น (ตาละหนึ่ง) |
| Sound | เสียงสเตอริโอ 16 บิต |
| Media | คาร์ทริดจ์ ROM (สูงสุด 2MB บางเกมมีเซฟแบตเตอรี่) |
| Power | แบตเตอรี่ AA 6 ก้อน หรืออะแดปเตอร์ AC |
| Controls | D-pad คู่ ปุ่ม A/B, start/select, ทริกเกอร์ไหล่ |
| Release Date | 1995 (ญี่ปุ่นและอเมริกาเหนือ) |